Als ik de deur dan sluit (Carl de Strycker)
als ik de deur dan sluit
en luid je naam zwijg,
je huid niet streel maar
huil, een pen je krast,
het stille papier dan krijst
terwijl de trap de touwen hijst
als ik krimp en krampachtig
krom drink van de mist
als ik sterf van gemis
als ik zwerf door mezelf
kom me dan tegen |
