%@ Page Language="VB" ContentType="text/html" ResponseEncoding="utf-8" %>
.: 't Zilverblad
jaargang 10 nummer 2 :.Beste lezer
De start van het nieuwe decennium is niet vlekkeloos verlopen: een natuurramp zonder voorgaande en de wereldwijde negatieve economische spiraal beheersten het nieuws. En dan is er natuurlijk ook nog het klimaatdebat dat in crescendo verdergaat.
Dat het armste land van het westelijk halfrond zo hard is getroffen door een aardbeving laat niemand onberoerd. Na het ledigen van de meest acute noden zal het zaak zijn om het land terug op te bouwen. Het uitwerken van degelijke organisatiestructuren is daarbij onontbeerlijk. Haïti en veel andere landen zullen die wereldsolidariteit nog lang heel erg nodig hebben. Die boodschap zullen we met allerlei acties proberen over te brengen tijdens de vastenperiode. Omwille van de directe betrokkenheid van een van onze leerkrachten kozen we dit jaar voor de ondersteuning van een project in Tanzania.
De grootste problemen voor de wereldeconomie zijn de overheidsfinanciën en de werkloosheid. De hervorming van de financiële sector is daarbij cruciaal en bovendien moeten de beleidsmakers zich focussen op de creatie van jobs.
Gelukkig ziet men al wat lichtpuntjes aan het einde van de tunnel. Als de openbare financiën zich herstellen zal de wereldeconomie in 2010 opleven. Maar dan moeten de werkgevers en werknemers ophouden met elkaar te overtreffen in oeverloze discussies over cijfers en zich met alle middelen voorbereiden op het ‘postcrisistijdperk’. Alleen wie paraat staat zal een voorsprong kunnen uitbouwen als de ‘boel’ terug aantrekt. Na analyse van de economische kenmerken in diverse Europese regio’s kunnen we besluiten dat het overvloedig aanwezig zijn van een ‘ondernemingsgeest’ in een bepaalde regio de belangrijkste garantie is voor economisch succes. Trouwens: succesverhalen komen niet zomaar uit de lucht vallen, zij worden gemaakt.
En ondanks de crisis zijn er nog altijd vacatures en jobs met toekomstperspectief. De meeste van die beroepen zijn bovendien structurele ‘knelpuntberoepen’ die losstaan van hoe goed de economie het doet. In de top 5 staan: onderwijskracht, boekhouder, account manager, verpleegkundige, toepassingsprogrammeur. Toeval of niet maar het zijn beroepen waarin de meeste van onze afgestudeerden zich aan het bekwamen zijn of al in tewerkgesteld zijn. In de lijst van 15 jobs met toekomst zijn er maar 3 waarop wij niet rechtstreeks voorbereiden. Zonder schroom durf ik hieruit te besluiten dat ons handels- en toerismeonderwijs niet alleen een degelijk verleden heeft maar vooral nog veel toekomst!
Om te eindigen nog iets over het klimaat. Sinds Al Gore op verstaanbare wijze heeft aangetoond dat de aarde opwarmt en er wel degelijk een verband bestaat met de uitstoot van CO2 zijn we allemaal wat milieubewuster geworden. Over het nut van zonnepanelen, windmolens en elektrische auto’s wordt nogal wat gediscuteerd. En over de bio-brandstoffen, die een jaar geleden werden beschouwd als hoop voor de toekomst, realiseert iedereen zich dat het een dwaas idee was. Interessant allemaal. Minder energie verbruiken biedt voor minder CO2 voorlopig de enige uitweg. En waterstof misschien. Wedden dat we over 20 jaar een ‘waterstofeconomie’ hebben?
Michaël Vandorpe